Çok Beklettim..

Gayesi meçhul..

Aslına bakarsanız ben bir tür bekleme dönemindeyim.. Bekleyen insan psikolojisi nedir..? Az çok bunu herkes bilir, biraz akışına bırakırsınız.. Denetleme mekanizması ağır bir mekanizmadır.. Hayatını denetleme konusunda ne kadar ısrarcı olursan denetleyemediğin zamanlar o kadar üstüne biner.. Bu manasız bekleyiş, bitimsiz görünmeye başlar.. Ancak bazen bu konuda hayret ettiğim insanlarla da karşılaşırım.. Bu belirsizlikle mücadele etmesini ziyadesiyle iyi bilirler.. Ancak ben hiç onlardan olamadım..

"You're going to have to make a choice.. In one hand, you will have Morpheus's life.. In the other hand, you will have your own.. One of you is going to die.. Which one, will be up to you.."

Belirsizlikle mücadelem biraz daha elim olmuştur bu yüzden.. Hani bazen sırf belirsizlik çözülsün diye zamanın diklemesine eylemlerde bulunurum.. Sonra bir anda spot ışıkları üzerime tutulur.. Her ne kadar 'içine kapanık' veya 'karmaşık' bir adam olarak bilinsem de böyle zamanlarda kimliğimi ışıl ışıl ifşa ederim.. Aslında bu biraz hayatta egemen olmakla ilgilidir.. Süreci akışına bırakmanın getirdiği yan etkidir.. Bir nehir düşünün, nehir sizin hayatınızdır ve devamlı bir devinimle akıp durmaktadır.. Siz kenarındasınızdır nehrin.. Ya da suyun sizi götürmediği yerinde çakıl taşlarıyla oynuyorsunuzdur.. Ancak bu atıl dönem başkalarının nezdinde sizin tartıldığınız, ölçülüp biçildiğiniz dönemdir.. Oysa siz kıyıda durmayı seçmişsinizdir, ancak bunu bir tek siz bilirsiniz.. Herkes bu gidişattaki sizi tanıdığını sanır, zaten birini "tanıdığını sanmak" en büyük günahlardan biridir benim gözümde.. Bu kadar emin olabilen egoları bir türlü anlayamam.. Anlarım, ama onlara hak veremem.. "Tanımak" çok zor bir eylemdir zira.. Hele benim gibi kendini kolay vermeyenler için.. Tanımak, tanınmak, tanışmak çok zor eylemlerdir.. Söze bağımlı bir tanışıklığı ölçüt olarak belirleyen bir birey hep yanılmıştır benim karşımda.. Nadir de olsa eylemle gösteririm ben gerçek kişiliğimi.. Ama kazın ayağı hiçbir zaman böyle olmamıştır.. "Ama sen böyle demiştin"leri duymaktan sıkıldım bu yüzden.. Hayır, sen benim koca evrenimin aydınlanan bir noktasını gördün.. Sözlerim ne kadar güvenilir olsa da, benim hakkımdaki her şey değildir.. Ancak sen bununla vakit kaybetmek istemezsin.. Hep bir acelen vardır.. O yüzden senin için Facebook'u icat ettik..

Neyse, dostlarım, bir insanı tanımayı kolay bir eylem olarak görmemekte fayda müşahede ediyorum ben.. Zira dilediğim gibi oynarım ben.. Nehir tema'sına geri dönersek, sen kıyıda takılan beni tanırsın ve arsızca nehrin akışına müdahale etmek istersin.. Sana izin veririm.. Akışın içinde sarsıl, hırpalan, kıyıya yuvarlanıp yanıma gel diye beklerim seni.. Ancak egonu bilirim, nehrin içinde karşıdan karşıya geçmeyi nehri yenmek sanırsın sen.. İşte tam da o anda kıyıdaki çakıl taşlarını yere bırakıp nehrin sularını avucuma alırım ben.. Senin sevdiğin o kısmi görüntüyü alaşağı etmek için.. Tüm bu bekleyişler ve gelgitler en nihayetinde sende hüzünlü bir hayal kırıklığı yaratır.. Hayal kırıklığına uğramış bir egonun getireceği haleli tahmin bile edemezsiniz.. Doğrudan nehri suçlamaya başlarsınız, nehrin debisini, yatağını ve şiddetini.. İşte orada spot ışıklarını yüzüme yüzüme tutmanız gerekir.. Bense ne yanıt veririm, biliyor musunuz..? Gülerim, kendi ellerinizle kendinizi boğarken alamadığınız her nefes için beni suçlamaktasınızdır çünkü.. Güldüğüm için bana düşman kesilirsiniz, hep aynı terane..

Oysa sen beni tanımak için hiç uğraşmadın ki, dostum.. Kafanda görmek istediğin resmi okşamaktan benimle hiç yüz yüze gelemedin.. İstediğini aldın en sonunda, seni kafandaki resimle baş başa bıraktım.. Gördüğün sahneyi sevmediğinde yine bana çattın.. Benim değerimi olduğundan az gördün.. Beni küçümsedin.. Bir an için beni kontrol ettiğine inandın.. Acı gerçeği yüzüne vurduğumda kontrolün sende olduğuna inandığın tüm o zaman dilimleri boyunca aslında kontrol edildiğini anladın.. Hangi ego buna dayanabilir ki..?

Seni anlıyorum, seni seviyorum ve seni özlüyorum, dostum.. O en egoist halinde bile seni tanımaya çalıştım çünkü.. Bilincini kaybedip coşkulu gözlerle, adeta bir deli gibi keyif alarak hayatımı kontrol ederken seninle tanıştım ben..

“I am

I will

So no longer

Will I

Lay down

Play dead

Play your doe”

Her neyse.. Biraz zamana ihtiyacımız var.. Biraz daha.. Seninle sonra tanışacağız.. O zaman da beni böyle sevebilecek misin, merak ediyorum..

Şark/ı

Sevdiğim birkaç şarkı hakkında rastgele yazıyorum..

tool / pushit (live)

gerçekten "on the other side" denilen yerde buluşuluyor şarkı bitince.. hayatımda anlamı bu kadar derin bir şarkı daha yoktur benim için.. böyle ilişkilerin içinden geçmeyen yoktur herhalde.. seviyorsun, seni seviyor, itiyorsun, o da itiyor, sen daha fazlasını yapıyorsun, o daha fazlasını yapıyor.. hatta şarkının orijinalinde "you cheated me, you still love me" sözleri geçer.. öyle bir an gelir ki aldatmak bile doğal olur, o kadar seversiniz ki, yaşadığınız tüm sorunlar sizi aldatmaya kadar götürür, ancak yine de seversiniz.. hastalık gibidir, terk edemezsiniz, bitiremezsiniz..

aşkın bir sürü ödülü vardır, ancak yol açtığı yokluklarla da baş etmek çok güçtür.. iki insanin birbirini sevmesi neden bu kadar zordur oysa ki..? neden hep bir anlayan, bir de anlamayan olur..? bir yerde düz giden her şey neden bir noktadan sonra yerini fay hatlarına bırakır..?

a perfect circle / vanishing

a perfect circle'ın bu şarkısında gerçek anlamda havada buharlasan herhangi bir şeyin hissiyatı vardır.. zayıflayan, sessizleşen, hissizleşen, yiten, çaresizleşen, kıvranan, büklümlenen, devinen her şeyin ağıtıdır bu şarkı..

peach / you lied

İngilizcenin doğası gereği “undestanding is not demanding” ile ne demek istedikleri konusunda üç farklı yorum yapılabilmektedir:

1. anlamam zor değil..

2. anlaman zor değil..

3. anlamak, istemek değildir.

kanımca ilk anlam daha muhtemeldir, fakat bu belirsizlik şarkıya daha da bir güzellik katmaktadır..

tool / jambi

"you're my peace of mind, my home, my center.."

buradaki center/merkez kelimesinin kilit bir anlamının olduğunu düşündürür.. hele bu merkez, merkezkaç kuvvetiyle kendine çektiği sizi iter ve etrafında döndürmeyi başarırsa, merkezin etrafında donen esrik benliğinizi biteviye etrafında tutmayı becerebilirse, en nihayetinde merkezcil kuvveti ile de dengelerse merkezkaç kuvveti, hazzı apayrı olur.. bir insani merkeze koymak demek dengenin bozulabileceğini de kabullenmek olmalıdır belki de..

pink floyd / echoes

“overhead the albatross

hangs motionless upon the air

and deep beneath the rolling waves

in labyrinths of coral caves

an echo of a distant time

comes willowing across the sand

and everything is green and submarine..

and no one called us to the land

and no one knows the where’s or why's..

something stirs and something tries

starts to climb toward the light..

strangers passing in the street

by chance two separate glances meet

and i am you and what i see is me..

and do i take you by the hand

and lead you through the land

and help me understand the best i can..

and no one called us to the land

and no one crosses there alive..

no one speaks and no one tries

no one flies around the sun..

almost everyday you fall

upon my waking eyes,

inviting and inciting me to rise..

and through the window in the wall

come streaming in on sunlight wings

a million bright ambassadors of morning..

and no one sings me lullabies

and no one makes me close my eyes

so i throw the windows wide

and call to you across the sky..”

es.. es..

Bir Şey

"My reflection

Wraps and pulls me under

Healing waters to be

Bathed in Breña..

Guide me safely in

Worlds I’ve never been to

Heal me, heal me,

My dear Breña..

Vulnerable

It’s all right..

Heal me, heal me,

My dear Breña..

Show me lonely

And show me openings

To lead me closer to you,

My dear Breña..

Vulnerable

But it’s all right..

Opening to heal..

Opening to heal.."

Bir şey vardı eskiden ve o bir şey her şeydi..

Her şey vardı şimdi ve o her şeyin içinde hiç "bir" şey yoktu..

Ta ki..

Mavihastalık

“I close my eyes just to look at you
Taken by the seamless vision
I close my eyes,
Ignore the smoke,
Ignore the smoke

Call it aftermath, she's turning blue
Such a lovely color for you
Call it aftermath, she's turning blue
While I just sit and stare at you..”

Bugünlerde maviyle pek bir haşır neşirim.. Nereye gitsem mavi görüyorum.. Kimi tanısam mavi.. Işıklar mavi.. Deniz mavi.. Gökyüzü mavi.. Masa örtüleri, perdeler, hepsi mavi..

Maviye bakıyorum.. O da bana.. Böyle bir derinliğe bakmaya çabalıyormuşsunuz gibi.. Arkası belirsiz, tanımsız, sınırsız bir sükunet var diplerde.. Sana her şeyin yoluna gireceğini söyler gibi.. Biz istersek her şey mümkün der gibi.. İçinde olduğun, ama olduğunu bilemediğin bir zaman diliminde masmavi.. Biliyorum, değişecek her şey.. İstediğimiz her şeyi getirecek mavi.. Tüm o hayalleri, tüm o beklentileri, tüm o umudu yeniden verecek mavi..

Mavi derin, mavi anlamlı, mavi vakur, mavi sabırlı..

Mavi hayat dolu.. Gülüyor.. Parlak ve keskin bakışlarla.. Hayat veriyor.. Enerji veriyor.. Besliyor.. Büyütüyor..

Maviye yaslanıyorum.. Mavi de bana.. Hem de yılın en güzel zamanlarından birinde..