"Shé"

"I am just a new boy,
Stranger in this town..
Where are all the good times..?
Who's gonna show this stranger around..?
Oooh, I need a dirty woman..
Oooh, I need a dirty girl..

Will some cold woman in this desert land
Make me feel like a real man..?
Take this rock and roll refugee
Oooh, baby set me free..
Oooh, I need a dirty woman..
Oooh, I need a dirty girl.."

Robert Rodriguez desem yeterli olur, sanırım..
Başka bir "karizmatik" film daha.. Bu defa temasıyla da cesur..

Ve şu sahne.. Her şey yine tam yerine oturuyor.. O yüzden üzerine yazmayacağım..

Hell yeah, watch my arrival, dirty girl..

"Viva La Revolución!"

Opak

Bu gece nedense pıtır pıtır bir şeyler yazasım geldi..

Evet, uzun süredir gözlemlediğim kadarıyla hayatımla ilgili belirli konuları netleştirmeye başlamışım.. Yani, bir anda bu nasıl olmuş, pek anlamış değilim, ancak rutin hayatın tekerleri döndükçe ister istemez bir şeyler değişmiş, gelişmiş, gerilemiş.. Oturup bir şeylere başlama konusunda hiçbir zaman net olamadım, ancak oturup bir şeylere başlama konusunda hiçbir zaman net olamayacağım konusunda netim şu an.. Buradan başlasak..?

Hayır, burada bitirsek..?

Yok, şöyle diyelim.. Şimdi izlediğim film, sevdiğim yazar, filozof, oyun (tiyatro oyunu ve bilgisayar oyunu) vb. konular devingen olduğu için hani onlar konusunda netleştim demem, sanırım.. Ancak mesela film izlemeyi kitap okumaya daha çok tercih ettiğimi biliyorum.. Bu konuda artık netim ve pek de üzülmüyorum böyleyim diye.. Sıkıldığım halde bir şeyi yapmaya devam etmek mi doğru, bunu kabullenmek mi..?

Görselliği seviyorum galiba.. Tam korkulan milenyum çocuğunun büyümüş hali oldum, sanırım.. Görmeden tatmin olamaz oldum.. İlla görsellik olacak ki "renkli" rüyalar göreyim.. Baksana, gecenin bir vakti bilgisayarın başında oturmuş, tıkır tıkır bir şeyler yazıyorum.. Oradan iPad falan çıkmış.. Bu halde ne desem inandırıcı gelemem gibi..

Aslında iPad ile ilgili çelişkisel bir taraf da var.. Yani ne bileyim, şimdi iBook diye bir uygulama çıkarmışlar.. Kitap okuyorsun, ancak kitap bildiğin kitap gibi.. Yani olayın mantığına ters biraz.. Senin birkaç adım ileri gitmen lazım sanki, hadi eski havayı koruyayım dedin, yaptın.. Yakışıyor mu sana..? İnsanlar normal kitap almasın mı istiyorsun..?

Neyse.. Okudukların bölük pörçük gelebilir, bu konuda tasalanma.. Çünkü aradaki cümleleri ben kendime söyleyip yazıyorum kaldığı yerden.. Evet, bakıyorum.. Alkol içme günlerimi bile netleştirmişim.. Hayır, olağanüstü durumlarda alkol içme günlerimin dışındaki günlerde de içiyorum.. Sıkıcı oldum, demiyorum.. Taşları yerine oturtmaktan bahsediyorum.. Güzel mi, çirkin mi karar veremedim.. Ancak böyle artık netleşiyor bir şeyler.. Maceraperest ruh, atletik yapı, sivri zeka, hazır cevap, klas duruş, şık bakış falan böyle biraz istemli olarak yapılıyor artık.. Hani eskiden böyle bir duruşun klas olurdu, bunu sana başkası söylerdi.. Sonra sen o duruşun nasıl olduğunu, ince ince tatbik ederek ezbere bilir oldun.. Eee, iyi mi oldu, işte bilemiyorum.. Şimdi o duruşu istediğin zaman yapabiliyorsun, ancak o duruşu istemsizce yapamıyorsun, çünkü ne zaman yapacak olsan fark ediyorsun ve mal bir duruşun bu gereksiz görünen "havalı" duruştan daha bir iyi olacağını düşünüyorsun.. İşte hangisi iyi, karar vermek güç..

Bir de muhabbetler.. Artık hangi konuda konuşmak istediğimi biliyorum.. Hiçbir konu.. Bu kadar net.. Yani net bir konu üzerinde konuşmaya çabalamıyorum, böylelikle hayatımda net bir konu konuşmama konusunda bir netlik kazanıyorum.. Hani bir nevi oluşu kabullenmek gibi..

Ayrıntılar konusunda daha bir netleşiyorum gibi mesela.. Ne bileyim.. Hayatımdaki belirli ayrıntılar hep orada olsun istiyorum.. Belirli bir parfümden, yatağın örtüsüne, en sevdiğim çataldan, favori akşam yemeğime kadar uzanır maddi anlamda.. Manevi anlamda ise (aslında bu da pek manevi gelmeyecek kulağına, ama ben onu manevi olarak görüyorum) Alpay Erdem, Tales of Mere Existence, High Fidelity, Pink Floyd, Los Lunes Al Sol, Mary and Max vb. gibi, ayrıntılar barındıran sözlü/görsel her bir yapıta/yapımcısına daha fazla değer verir oldum.. Sanırım oldum olası "genelden sıyrılma" takıntım ilerleyen yaşlarımda bu şekilde zuhur ediverdi..

Enteresan, ancak artık biliyorum ne yapmak istediğimi sanki.. Hani bir tane, iki tane değil yine.. Otursam yazamam şimdi, ancak eskiye göre belirli sayılır.. Net sayılır sonuçta..

Mesela çok fazla üretken olamayacağım konusunda da netim artık.. Yani kendim gibi olabilmem için görünmez adamlık bir işte çalışmam gerekir.. Yani nasıl anlatsam, böyle bu saatten sonra sinekkaydı tıraşlı, takım elbiseli, astlı üstlü kurumsal bir adam olamam, ki bana hiç yakışmaz zaten.. Sportif, atletik, dansçı, esnek olamam.. Bu da açık.. Sanatçı olabilir miyim..? Bilmiyorum, hep bir yeteneğimin var olduğuna, ancak onu keşfedeceğim bir zamanın geleceğine inanırım.. Hani bunu liseden beri yapıyorsam demek ki o vakit hiç gelmeyecek.. Hem bir de maalesef sosyal yaşamda herhangi bir sanat dalıyla uğraşıyorsan o sanat dalına yaraşır bir yaşam biçimi de oluyor maalesef.. Ne bileyim, kemik gözlükle başlar bu, feng shui'ye kadar gider.. Ancak ben böyle biri gibi de yaşayamam.. Tüm sanat aleminin yüz karası olurdum gibi.. Ne bileyim, kimse beni örnek almazdı mesela.. Yapıtlarımı kimse şiar edinmezdi kendine, o da net..

En iyisi aslında şu anki işim.. Görünmez adam.. İş, hayatının büyük bir bölümünü kapsamıyor, seni tanımlamıyor, güç ilişkisi, stres, çıkar, takım elbise, kıvır zıvır yok.. Oluşuna müdahale etmiyor bir anlamda.. Sen neysen o olmaya devam ediyorsun.. Sadece bir iş var, o yapılıyor, sonra evlere dağılıyoruz gibi.. Yani seri katil olup benim işimi yapabilirsin.. Geceleri dışarı çıkıp apayrı bir insana dönüşüp ertesi gün hiç belli etmeden yerine oturursun, kimse de senden şüphelenmez gibi..

Az çok geleceğimi görebiliyorum bu yüzden.. İşte o yüzden netleşiyor bazı şeyler.. Hani zevklerin, ihtiyaçların, duyguların, fikirlerin netleşmesinin yanı sıra hayatının gidişatı da netleşiyor bir yerde.. Kimine göre bu sıkıcı gelebilir, bana da geliyor zaman zaman.. Ancak ne zaman diğer alternatifleri düşünsem, kendime o kıyafetleri giydirsem dönüp dolaşıp olduğum yeri seviyor ve özlüyorum.. Demek ki benim olduğum bu, hak ettiğim bu, yapacağım ve yapmaktan nispeten en çok zevk alacağım da bu..

Ben şimdi otuzumdan sonra çevireceğim kitapların hayalini kurayım, bir yandan da yeteneği olmasa da zeki olan insanlardan biri olduğuma inanmaya devam edeyim.. Öyle ya da böyle öleceğim çünkü, maalesef o da net..

İyi günler..

Drink Responsibly

"Hu Huh! I was in the right..!"

"Yes, absolutely in the right..!"

"I certainly was in the right..!"

"You was definitely in the right.. That geezer was cruising for a bruising..!"

"Yeah..!"

"Why does anyone do anything..?"

"I don't know, I was really drunk at the time..!"

"I was just telling him, he couldn't get into number 2.. He was asking

Why he wasn't coming up on freely, after I was yelling and

Screaming and telling him why he wasn't coming up on freely..

It came as a heavy blow, but we sorted the matter out.."

Hasta Hayal Gücü

"I've got a bike

You can ride it if you like

It's got a basket

A bell that rings

And things to make it look good

I'd give it to you if I could

But I borrowed it

You're the kind of girl that fits in with my world

I'll give you anything

Everything if you want things...

I've got a clan of gingerbread men

Here a man

There a man

Lots of gingerbread men

Take a couple if you wish

They're on the dish..."

Hayat omuzlarınıza bin bir türlü manevi külfet bindirse de, tüm bunlar yetmiyormuş gibi kimi zaman gözden kaçırdığımız (çıkardığımız - aynı harflerden oluşuyorlar üstelik) maddi acıları da cabası.. Herkesin kendine göre sayısız senaryosu vardır.. Keza benim de.. Ancak bugün son beş günüme kabus gibi çöreklenen "bademcik iltihabı" belasından, onunla savaşma çabalarımdan ve bu dönemdeki hayal meyal deneyimlerimden, kimi zaman da doğrudan rüyalarımdan dem vuracağım..

Pink Floyd'un "Bike" şarkısıyla tüm bunların ne ilgisi var, oradan başlayayım.. Şarkıda umutla umutsuzluk yan yana durur.. Benim için de öyleydi bu hafta sonu.. Oysa ki tam "Yeter be hep ben mi çekeceğim bütün bu boklukları..?" diye sorgulamaya başlamıştım hasta hasta banyo yaparken muhtemelen aşağı katta çocuğunun donunu yıkamak üzere suyu açmış aymaz teyzenin apartmanın gerzek merkezi sistemi yüzünden yarattığı geçici su kesintisi nedeniyle.. Ancak biliyordum.. Tüm saçmalıkları katlanılabilir kılacak bir umut vardı..

Şarkının ilgili olan daha somut yanları öncelikle hastalığın 2. gününde babamın Beşiktaş'ta görüp heyecanlandığı "müzikli, dönen, pilli bisiklet" oyuncağı ve kendi dönemlerinde bisikletin sahip olduğu görece değer nedeniyle bu iki tekerlekli motorsuz taşıta duyduğu hayranlıktan ötürü heyecanlanmakla yetinmeyip bu oyuncağı satın alması.. Kendi yerinde daireler çizebilen bu oyuncağa eklenen otomatik ses kaydında çalan müziğin 70'li kuşağın psychedelic müzik tonlarını barındırması, bir sepete, zile, seleye, suluğa, kısacası güzel görünmesi için gereken her türlü ayrıntıya sahip olması..

Ve tabii ki bademcik iltihabına ve yüksek ateşe sahip insana sunulan klasik cadı karı / koca karı ilaçları.. Gerçek anlamda etkileri oldu mu, kestirmem çok güç.. İlmi meslektaşlarını da eşzamanlı tükettim bu kez.. Ancak sırasıyla limonlu çay, ıhlamur, nane-limon, çeşitli çorba türleri ve evet, evet, zencefil + bal + süt tükettim.. Bazen sırf zencefil ve bal tükettim.. Zencefil ne kadar yakıyor boğazı..! Şarkıyla ilgili diğer bağlantı da buydu..

Ancak keşke her şey bu kadar masum kalsaydı.. Günün 24 saatinin neredeyse 18'ini uyuyarak geçirdiğiniz üç gün pek bir garip oluyormuş.. Rüyalar açısından elbette.. Uyurken soğuk ter atmanın yan etkisi olarak gelişen boyun tutulması ve baş ağrısı durumlarıyla baş etmek için bir bezle başımı sıkmam gerekiyordu.. Bekar adamın evinde bu tip şeyler o kadar da kolaylıkla bulunmuyor maalesef.. Ama benimle aynı evde kalan yine başka bir bekar adamda arkadaşının hediye ettiği bir "puşi" var.. Evet, puşi..

Ayakta kaldığım 6-7 saat içinde babamla haberleri izliyorum ve neredeyse her kanalda ülkenin gündemini oldukça meşgul eden "kürt açılımı" haberlerini görüyorum.. Kafamda puşi varken "efe" oluyorum, boynuma inince "kürt".. Bu işin geyik tarafı elbette.. Ancak olaylara pozitif bakmakta güçlük çeken biri olarak boynunda puşiyle oturmak yine de biraz ironikti.. Neyse uyuyorum, uyanıyorum, fasılalı olarak ailece TV izleme etkinliğine katılıyorum.. Zaman kavramı da alttan kayınca.. Vücudumda antibiyotik savaşı başlamışken o sırada ben..

Önce rüyamda "koltuk değnekli" sevimli ve şişman bir domuz gördüm.. Domuz gribine verdim elbette..

Sonra bir kürt düğününde evlendim.. Puşiye ve kürt açılımına verdim..

Sonra kafamın içinden cımbızla, yanı başımda asılı duran, Marimekko kumaşı çekildi.. Bunu da The Fall filmindeki şu sahneye verdim..

Daha sonra zencefil adam kurabiyelerinden gördüm, ama boyunlarında yine puşi vardı.. Buna herhangi bir anlam veremedim..

Daha sonra dolu bir havuzda büyük bir topun içinde ıslanmadan suyun üzerinde koştum durdum.. Buna hiç mi hiç anlam veremedim..

Hala da veremiyorum..

Şark/ı

Sevdiğim birkaç şarkı hakkında rastgele yazıyorum..

tool / pushit (live)

gerçekten "on the other side" denilen yerde buluşuluyor şarkı bitince.. hayatımda anlamı bu kadar derin bir şarkı daha yoktur benim için.. böyle ilişkilerin içinden geçmeyen yoktur herhalde.. seviyorsun, seni seviyor, itiyorsun, o da itiyor, sen daha fazlasını yapıyorsun, o daha fazlasını yapıyor.. hatta şarkının orijinalinde "you cheated me, you still love me" sözleri geçer.. öyle bir an gelir ki aldatmak bile doğal olur, o kadar seversiniz ki, yaşadığınız tüm sorunlar sizi aldatmaya kadar götürür, ancak yine de seversiniz.. hastalık gibidir, terk edemezsiniz, bitiremezsiniz..

aşkın bir sürü ödülü vardır, ancak yol açtığı yokluklarla da baş etmek çok güçtür.. iki insanin birbirini sevmesi neden bu kadar zordur oysa ki..? neden hep bir anlayan, bir de anlamayan olur..? bir yerde düz giden her şey neden bir noktadan sonra yerini fay hatlarına bırakır..?

a perfect circle / vanishing

a perfect circle'ın bu şarkısında gerçek anlamda havada buharlasan herhangi bir şeyin hissiyatı vardır.. zayıflayan, sessizleşen, hissizleşen, yiten, çaresizleşen, kıvranan, büklümlenen, devinen her şeyin ağıtıdır bu şarkı..

peach / you lied

İngilizcenin doğası gereği “undestanding is not demanding” ile ne demek istedikleri konusunda üç farklı yorum yapılabilmektedir:

1. anlamam zor değil..

2. anlaman zor değil..

3. anlamak, istemek değildir.

kanımca ilk anlam daha muhtemeldir, fakat bu belirsizlik şarkıya daha da bir güzellik katmaktadır..

tool / jambi

"you're my peace of mind, my home, my center.."

buradaki center/merkez kelimesinin kilit bir anlamının olduğunu düşündürür.. hele bu merkez, merkezkaç kuvvetiyle kendine çektiği sizi iter ve etrafında döndürmeyi başarırsa, merkezin etrafında donen esrik benliğinizi biteviye etrafında tutmayı becerebilirse, en nihayetinde merkezcil kuvveti ile de dengelerse merkezkaç kuvveti, hazzı apayrı olur.. bir insani merkeze koymak demek dengenin bozulabileceğini de kabullenmek olmalıdır belki de..

pink floyd / echoes

“overhead the albatross

hangs motionless upon the air

and deep beneath the rolling waves

in labyrinths of coral caves

an echo of a distant time

comes willowing across the sand

and everything is green and submarine..

and no one called us to the land

and no one knows the where’s or why's..

something stirs and something tries

starts to climb toward the light..

strangers passing in the street

by chance two separate glances meet

and i am you and what i see is me..

and do i take you by the hand

and lead you through the land

and help me understand the best i can..

and no one called us to the land

and no one crosses there alive..

no one speaks and no one tries

no one flies around the sun..

almost everyday you fall

upon my waking eyes,

inviting and inciting me to rise..

and through the window in the wall

come streaming in on sunlight wings

a million bright ambassadors of morning..

and no one sings me lullabies

and no one makes me close my eyes

so i throw the windows wide

and call to you across the sky..”

es.. es..